(Baie dankie aan Sakkie Parsons se email bediening – sparsons@absamail.co.za-  wat vir my aangestuur is met dié stukkie in.)

As jy dalk weer wonder en voel om te kla, lees dan hierdie verhaal wat iemand vir my gestuur het.

Groete.

Sakkie.

My Stompies is lank in die Hemel

 Hierdie is ‘n ware verhaal wat deur ‘n pastoor vertel is.

 Elkeen het nou ‘n plek – party sit voor, die ander agter en daar is selfs twee wat ‘n plekkie op die vloer het. Uiteindelik is almal uit die bus sodat ek die register kan lees om te sien of almal daar is .  “Daar kom Wynand, hy’s al weer laat!” : sê een.  Ek sien egter dat daar nog 10 – minute voor vertrektyd is .   “Nou het julle 5 minute om toilet toe te gaan en almal moet gaan!! “  Vir almal is dit ‘n groot grap, maar om ‘n toilet tussen niks en nêrens in die Noord-Kaap te kry, is nie ‘n grap nie. Dan is dit 9-uur en vertrektyd!!!

Almal vat hande en die Liewe Vader se beskerming en seën word gevra. Net ‘n minuut word toegelaat om te groet. ‘n Minuut is egter te lank vir die kinders - mammas en pappas staan verstom verslae om geen traan of hartseer by die kinders te sien nie, maar eerder ‘n  “oorhaastigheid” om weg te kom.  Dan is ons op pad  ——- en van die ouers is saam met ons op pad, tot sover as 30 kilometer vanaf Kimberley!! —-  selfs die kinders kan dit nie glo nie.

Dit is net na twee in die oggend en nog steeds, het Klaasvakie nie die toergroep op pad, na die Burger strandhuis, in Kaapstad besoek nie. Die opgewondenheid in die bus is groot — so groot dat een nie eers agterkom hy het sy donker brille op nie. Van hierdie graad 7-klas is daar leerlinge wat vir die eerste maal die seë gaan sien. Dan sien ek Deonette in die paadjie, tussen die banke, aangeseil kom op haar boudjies.

Weens ‘n seldsame siekte op die ouderdom van ongeveer 3 jaar, is beide haar beentjies onder haar knieë geamputeer en aan beide hande is drie vingertjies ook geamputeer. As gevolg van hierdie toestand [liggaamlike gebrek] is sy deur haar ouers verwerp en in ‘n tehuis geplaas. Dan is sy langs my met ‘n kussing in haar mond. Kan ek maar hier by mnr.sit? – wil sy weet. Ek is maar te dankbaar – iemand om my wakker te hou. Ek gee vir haar my ‘weermag jas’ om haar warm te hou.  Sy voel in die sakke en haal my Gideons Bybeltjie uit – dit gee my die geleentheid om te getuig hoe ek wedergebore is, en hoe Jesus die bybeltjie gebruik het. Sy is so aangeraak en ek nou helder wakker.

Sy wil weet na wie ek luister op my ”walkman”. Ek laat die bandjie terugloop en laat haar luister na Danie Botha se ‘Honestly Jesus You can strip me to the Core”.  Skielik begin sy saggies te huil.  “Mnr., Liewe Jesus het my klaar “gestrip”. Sy haal die jas van haar af en hou haar stompies [geamputeerde beentjies] styf vas met haar verwronge handjies.

Ek kyk af na hierdie hartverskeurende werklikheid, begin saggies saam met haar huil en trek haar styf teen my vas met my linker arm.  Hardop begin ek met my Vader te redeneer.  Wat van haar sotte konsert dans, haar Matriek afskeid dans, sy  is binnekort ‘n volwasse vrou? Sy sal mos ook graag binnekort vroulik wil aantrek of dalk ‘n ‘jean’ wil aanpas.

Nou loop die trane sonder keer. “Here Jesus, hoe kon dit gebeur, hoe kan dit wees, dat hierdie ‘halwe mensie’, ten spyte van verwerping en al haar gebreke nogtans so uit haar maag kan lag en met haar maats kan skerts?”  Ek hoor dat sy sagter snik en voel hoe sy haar gesiggie teen my hemp afdroog. Dan weer half uitasem:  “Ek is klaar gestrip”.

‘n Lang stilte volg. Ek gee vir haar toilet papier om haar neusie te blaas, tel haar op en laat haar op my linker been sit.  Ek kyk af en sien die twee rye trane op haar wangetjies. Ek begin bid en vra vir antwoorde, ook dat die Liewe Vader van hierdie twee rye trane reënboë moet maak, haar trane sal opvang en kristalle daarvan maak.

Skielik kom die antwoorde duidelik Joh. 13 : 7 [ ..... dit wat nou met jou gebeur sal jy nie nou verstaan nie, maar wel later.] ;  Sag  2 : 8  [  ...  jy is MY oogappel  ..]; Jes. 43 : 1 – 5 [  ....  jy is Myne, jy is kostelik in My oë ...].  Ek begin deel met haar soos die Gees van God my lei met betrekking tot verheerlikte liggame in die Hemel.

En skielik kom die trane weer, maar trane van blydskap “Mnr, my Stompies gaan lank wees in die Hemel”.  Nou het sy my om die nek en huil ons saam om dankie te sê vir Jesus!!  Sy neem die ‘Walkman’, plaas dit weer op haar ore en luister verder. Skielik kry haar Stompies lewe, dit wip op en af. Sy sing hardop saam “… die Here maak my voete soos die van ‘n Ribbok ..”  Ek kyk af, en in die Gees sien ek ‘n gesig wat ek nooit sal kan vergeet, of in ‘detail’ kan beskryf of verduidelik nie – daar’s voetjies aan die Stompies!!!!

Deonette ons sien mekaar by Jesus!!!!!

Past. Leon Terblanche

 Mag ander Jesus in jou sien as hulle na jou kyk.

 Judas 1:24-25   Aan Hom wat magtig is om julle van struikeling te bewaar en julle onbevlek en met vreugde sy heerlikheid te laat aanskou, aan die enigste God, ons Verlosser deur Jesus Christus ons Here, aan Hom behoort die heerlikheid en die majesteit, die krag en die mag, van alle ewigheid af, ook nou en tot in alle ewigheid! Amen.

Groete

Sakkie

Die oorsprong van hierdie vraag is ‘n onlangse besoek aan ‘n restaurant toilet.  Deesdae het die restaurante in winkelsentrums nie altyd hulle eie geriewe nie en dan moet jy Moerlandspan toe loop met ‘n vol blaas EN dan nog in ‘n ry staan; dus was ek baie bly om te hoor dat hierdie spesifieke restuarant wel hulle eie geriewe het.

Ek loop by die swaaideur in en maak amper van die vrou wat agter die deur staan se bril vir haar kontaklense – let wel: ek’t net rustig ingestap, maar die deur is los en swaai onbeheers rond na al wat naby genoeg staan vir ‘n klap van die kakhuisdeur. Nadat ek intens onverskoning gevra het, vertel die vrou dat sy ook amper iemand anders se visual aids gemodify het, so sy verstaan. Waar anders moes sy in elke geval staan want kleiner kon hulle wraggies nie die areatjie gemaak het nie! Dalk moes sy hande-viervoet onder die babastasie gaan staan het terwyl sy haar beurt afwag…

Intussen kom nog ‘n vrou in, maar jy kan sien hierdie een is regtig in die knyp, of liewers, is besig om te knyp.  Die sweet pêrel al op haar bo-lip en sy vryf kort-kort die rok wat optrek oor haar boude gelyk.  Dit lyk of die vrou voor my in die ry al lank wag. Sy klop aan die deur van die enigste dames toilet en probeer luister of sy ‘n antwoord hoor.  Die musiek uit die dakluidspreker en die kombuis geraas maak dit ontmoontlik om iets sagter as ‘n handgranaat ontploffing te hoor.

Vrou nr 3 se tong is besig om soos ‘n ‘laailo’ te dryf en sy trippel nou rond, of ons nou kyk of nie. Die sweet is nou al op haar voorkop ook en ek wonder of sy dalk iets geëet het wat nie akkodeer met maag nie want sy lyk in pyn.  Ek dink sy’t Haleluja-kore gehoor toe die mans toilet se deur oopgaan en ek vir haar beduie dat ek sal ‘kywie’ hou terwyl sy die manstoilet gebruik.  Ek weet hoe dit voel as die nood so druk.

Vrou nr 1 het besluit dis nou maar so en maak aanstaltes om die damestoilet se deur oop te maak.  Ek sien die rooi van die ‘occupied’ wys en ek wonder of sy dan die deur wil afskop. En daar vat sy aan die deur en dit gaan oop…eers net ‘n skrefie en sy loer asof iets op haar gaan spring….nog bietjie groter…nog bietjie groter…en ta-daaaaaa! Daar’s absoluut GEEN mens in sig in die hokkie nie!! Vrou nr 1 is meer verlig as vies en beset die area met ‘n deur wat toegaan en ‘n duidelike ‘klik’ van die deurslot – sy’s seker bang iemand anders doen dieselfde as sy.

Vrou nr 3 is nog in die manstoilet toe daar ‘n jong man ons wag-area betree. Ek fluister half dat hy maar tog nie te erg verbaas moet wees as hy sien wie uit die manne se geriewe kom nie want die arme vrou kon nie meer hou nie. Hy glimlag en sê hy verstaan heeltemal.  Die volgende oomblik verskyn vrou nr 3 uit die mans toilet, maak geen oogkontak nie en verdwyn by die los swaaideur uit.  In die split sekonde wat ek die jongman se gesig gesien het voor die deur heeltemal agter hom toe is, het boekdele gespreek…

Vrou nr 1 is eindelik klaar en ek betree die hokkie.  In die proses om die klere los te maak en te laat sak, val dit my op dat die musiek baie blêrend is hier reg bo mens se kop. So, al was iemand ook in die hokkie en daar was geklop, niemand mekaar kon hoor nie.  Hoeveel geld is nie gemors om die blerkas in die toilette te sit nie?!  Ek verstaan as mens sagte agtergrond musiek in die publieke toilette wil hoor om die algemene trauma van die besoek te buffer, maar ‘n toegeboude hokkie met ‘n blerkas wat jou laat wonder of jy moet jive of piepie is vir my ‘n misterie!

Menigte kere moes ek so in die verbygaan hoor dat my tannie Rita* alweeeeeeeer nog ‘n toaster of braaipan of strykyster het; met my navraag hoekom sy altyd so baie van daardie soorte goete het, het my ma beduie dat my oom mos op die gholf baan boer en die twee seuns gaan ook graag saam, en met elke kompetisie wen hy dan een of ander ding vir die huis.  Sjame, daai jare was daar net die Russels, poskantoor, kerke, apteek, dokters en drankwinkel op die dorp, so wie borg dan altyd die gholf kompetisie? Jip, Russels natuurlik.

So, nodeloos om te sê was my beeld van die doel van gholf en gholf kompetisies effe geskroef deur die jare.

Om die kort storie lank te maak, is ek ‘n gat in die kop gepraat om die naweek aan ‘n gholf kompetisie deel te neem.  My enigste demand: AS ek iets wen, moet dit asseblief ‘n stukkende toaster sonder ‘n plug wees. Ek moes vir Trompie beduie wat die betekenis hier agter is en dat ek graag my gholf pryse wil afskop hiermee, want dan kan dit net beter gaan!!  Trompie, die ou liewe ding van my, stem saam en dra my gisteraand my wens oor aan ons kontak by die gholf.  Sy sê die klubbestuurder  sê dat daar hoeka ‘n ou toaster in die kombuis is wat van plan is om die gees te gee voor die naweek

Intussen het ek vanoggend wakker geword met ‘n snotneus, betraande oge en ‘n kriewelende keel.  Met my dokter se advies gaan ek nou-nou in etenstyd vir my oor die toonbank-doepa koop, want ek wil wraggies nie uit loose op daai toaster nie!

Wat my egter opgeval het, is die foto’s wat hy klaar gereed gehad het vir die media vir uitreiking met sy inhegtenisname - duidelik berekenind met die boodskap en simbolisme wat vir jou skreeu en jy moet blind of net eenvoudig ‘kop inni sand’ wees, om nie te sien wat besig is om te gebeur nie!  Dalk later meer hieroor….maar gaan doen jou navorsing, as jy die ‘guts’ het…..

Vandag lees ek dat dié vent nou dalk na een van daai fênsie tronke toe gaan! Kyk hier vir jouself.

Nou ja, as jy klaar jou  mond toegemaak het (heng ek’t amper my hele pastei op die grond laat val en gewonder of mens daar kan inkom sonder om ‘n kriminele rekord ook te hê!) kan jy my dalk jou opinie gee oor die volgende:

1.  Hoe effektief is dit vir ‘rehabilitasie’ om so in gerief te wees?  Ek meen as jy net eenvoudig niks en nêrens het om heen te gaan nie, dan kan jy mos maar ordentlik aanjaag want kyk nou net die lekker plekkie waar jy gaan eindig!

2.  Ek dog jy gaan sit in die tjoekie juis om jou les te leer en van die res van die wêreld geskei te wees tot almal se voordeel (behalwe die belasting betaler natuurlik) en dan kan jy nou jou les leer; mind you, deesdae het die kriminele meer voordele as ons eerlike mense en om hulle ‘regte’ aan te tas is mos net verkeerd! A nee a!

3.  Is dit omdat hulle samelewing net eenvoudig anders is (meer gesofistikeerd?) dat hulle reken dat net 21 jaar, die maksimum straf, die triek sal doen?  

4.  Ek stem nie saam met marteling ens nie, maar om nou as bewaarder saam met die gevangenis, skies ek bedoel ‘studente’, te social en te eet en wie weet wat nog (want die meerderheid wagte is vrouens)?! Nee rêrig hoor!!

“Ek gaan rugby kyk op Loftus, is dit ok met jou?” vra Frik vir Lettie.  “Jy hou nie eens van rugby nie man!”, is Lettie se ongelowige antwoord.  “Die ouens het my gesmeek om saam te gaan losie toe en die kaartjie is klaar gereël en als!” Lettie gee nie om as Frik saam met die manne kuier nie, dis net die drink en bestuur kwessie wat kwel; hy het darem al in die verlede veilig terug gekom huistoe so dit sal seker oraait wees.  “Frik, jy moet net asb kyk dat julle nie getrek raak en bestuur nie; jy sien wat maak die spietkops deesdae met die mense wat so drink en bestuur!”

“Ja, ja my vrou ek belowe om myself te gedra en veilig te wees en voor jy kyk is ek terug!”  Lettie is skepties maar hoopvol en soen hom voor hy ry.

Teen aandete se koers kyk Lettie of Frik nie al in aankoms is nie, want hy’t mos belowe hy’s nie te laat terug nie!  Dit word laat en Lettie se moermeter is besig om te styg terwyl die onrus haar van die anderkant af pla; dis voor die tyd van selfone en wie gaan sy nou bel? Nee wat, sal maar moet sien wat gebeur nê.

Iewers rondom 2 uur word Lettie wakker.  Frik snork soos hy slaap en ruik soos ‘n sjebeen. “Frik! Frik! Word wakker man!”   Lettie gee hom so stoot met die elmboog en Frik maak sy een oog effe oop. “Mmmmm?” is al wat hy uitkry. “Frik, is die deure gesluit en die alarm aan?” Geen reaksie nie.  Verergd staan sy op om te gaan kyk.

Die garagedeur is gesluit maar daar is geen kar nie en die alarm is nie aangeskakel nie; Lettie vererg haarself nog verder en storm die gang af.  “FRIK! FRIK WORD WAKKER!! WAAR’S JOU KAR?!” Bykbaar is hierdie vraag ‘n hele paar kere herhaal met meegaande fisiese aksies tot die verlangde graad van ontwaking bereik is.

“Die kar is in die garaashhh Lettie!Hou op met raas ek’s moeg man!”

 ”Die kar is NIE hier nie Frik! Hoe het jy hier gekom?!”  Verdere vrae en aksies moes weer herhaal word om Frik uit sy semi-koma te kry.  Lettie gloei al in die donker soos wat daai moermeter verby pers is en sy moet haarself kalmeer of sy gaan ‘n aar bars.

Na ‘n lang gesukkel is Frik op sy voete, of soort van. “Frik, trek jou klere aan ons moet jou kar gaan soek by Loftus! As daai nuwe kar weg is, gaan die duiwel jou haal, ek sê jou Frik de Lange!!”

Dis ‘n hele ent Loftus toe en so deur die ryery deur kan Lettie uitmaak dat Frik sy kar onder ‘n boom gelos het en saam met een van die manne ‘n geleentheid gekry het. “Ten minste het hy so effe gedink”, dink Lettie so by haarself.

By Loftus is als stil en donker en eindelik spoor Lettie die kar op, onder so klein verpiepte boompie. ”Frik.FRIK!!” weergalm dit. “JA WASSIT?!” kom hy rukkend orent uit die passasiers sitplek. “Frik, waar’s jou sleutels? Jy moet jou kar huistoe vat!”

Frik steier uit die kar na sy kar toe en kry die deur eindelik oop; hy kry die motor aan die gang terwyl Lettie met hom praat by sy venster. “Frik, jy moet nou mooi ry! Ek gaan voor ry en dan volg  jy my, ok?’ Voor Lettie weer moet krag gebruik, word Frik wakker genoeg om sy kop te knik en met ’n breë glimlag vir haar die duim na bo te wys.

Lettie ry stadig deur die verlate strate en kyk mooi orals vir spietkops en lei hulle tot op die hoofweg.  Dit lyk of Frik mooi byhou en darem nie te erg zig zag nie. “Amper daar….nog net ’n entjie…” kalmeer sy haar woede en onrus.

Die volgende oomblik kom Frik verby met ’n geweldige spoed, druk die toeter en waai vir haar!  Sy kragtige motor verdwyn baie gou om die draai en Lettie weet dat haar motortjie hom nie sal kan inhaal nie!  Sy ry maar vinniger en hoop en bid dat sy nie op ‘n ongeluk afkom nie.

Lettie trek haar motortjie in, sluit die  motorhuisdeure en bedaar haarself voordat sy die huis betree “Ons kan dit later uitsort as hy nugter is en ek gekalmeer is…

Sy draai die handvatsel van die deur en daar sit hy – Frik sit en tik met sy sleutels op die toonbank, kyk vererg na haar en vra “En waar was jy die hele aand?!”

Lettie het kort nadat die son opgekom het, die stofsuier aangeskakel………..

Wat ek wel geglo het is die lekker visvang plek van Sarah de Jager!

Sarah en Carike

 Tannie Carike se liedjie het my verbeelding vasgevat en ek kon die mooiste beelde in my geestesoog sien…..   Ek kan steeds nie rêrig visvang nie, probeer maar so af en toe tot groot vermaak van Trompie, maar dis ‘n ander storie vir ‘n ander dag, lol.

Ongelukkig het hierdie legende haar stryd teen die kanker verloor, maar haar naam en visplek sal beslis voortleef, danksy die Toerisme Assosiasie van Hentiesbaai.

Gaan lees gerus die pragtige huldeblyk aan haar; jy sal besef dat sy nie net ‘n formidabele vistervrou was nie!

Wat wel egter my mond laat oophang het vanoggend is die man buite die kafee:

Hy staan daar in sy okkie-broek, kortmou hemp, BA Baracas haarstyl en wat my die meeste opgeval het?  Dat dit lyk of ‘n baie verveelde en geïriteerde kind die man bekrap het en dat die gate in sy ore so groot is, dat hy iets wat lyk soos gare tolletjies lyk, daardeur gesteek het! en die 2L melk in sy hand.

Wat’s die snaakste/weirdste ding wat jy al in die verkeer beleef of gesien het?

Wat ek wel baie oor kwel is die diere in sulke situasies. Ek haal my hoed af vir diegene wat, tsv hulle eie ontberings, steeds die diere versorg het by die RSPCA se takke, die mense wat nood-pleegsorg ouers geword het en wat help om die gestrande en getraumatiseerde diere na veiligheid te bring.

Maar tenspyte van alles is daar goeie nuus ook en iets wat my laat ‘aaaaaaah siestog!’ maak:

Daar’s ‘n nuwe kameelperd kalfie by die JHB dieretuin en vir iemand wat gaande is oor nuwelinge is hierdie vir my die beste nuus van die dag!

 Baie dankie aan BEELD en CNN vir die nuus.

Sy is beloon met geskenke van die fotograaf in haar tuisdorp, Spoegrivier.

Ek’s mal oor sulke ‘feel good’ stories en wens so daar was nog sommer baie sulkes, elke dag van die jaar.